لولههای مویین مسی اجزای دریچهگیر در سیستمهای تبرید هستند که در درجه اول عملکرد گاز و کاهش فشار را دارند. هنگام استفاده از آنها باید اقدامات احتیاطی زیر را رعایت کرد:
1. مقدار فریون شارژ شده به سیستم باید دقیق باشد. پس از انتخاب قطر و طول لوله مویرگی مسی، ظرفیت تامین مایع آن ثابت می شود.
2. در سمت فشار بالا-سیکل تبرید نباید قسمتی وجود داشته باشد که مبرد بتواند به راحتی در آنجا جمع شود. این از جریان مایع به داخل اواپراتور در هنگام توقف کمپرسور جلوگیری می کند، که می تواند پس از راه اندازی مجدد باعث ریزش مایع شود. بنابراین نباید گیرنده مایع در سیستم تبرید نصب شود.
3. قبل از لوله مویین مسی باید یک فیلتر نصب شود تا از مسدود شدن منافذ داخلی آن (معروف به انسداد خاک) جلوگیری شود.
4. محتوای رطوبت در سیستم تبرید باید به شدت در محدوده مشخص شده کنترل شود تا از انسداد یخ در خروجی دمای پایین- جلوگیری شود.
5. از آنجایی که مایع مبرد در بیشتر طول خود دمای نسبتاً بالایی را پس از جریان از کندانسور به داخل لوله مویین مسی حفظ می کند، تنها در انتهای آن سرد می شود. بنابراین، در تجهیزات تبرید مانند یخچال، یک بخش 70 سانتی متری از لوله مویین مسی در نزدیکی کندانسور اغلب با لوله مکش کمپرسور جوش داده شده یا پیچیده می شود تا یک احیا کننده تشکیل شود. این امر به میعانات اجازه میدهد تا گرما را با بخار مبرد با دمای پایین- مبادله کند، که هم از گرمایش مکش کمپرسور و هم فوقخنک شدن میعانات اطمینان حاصل میکند و تولید بخار فلاش را در لوله مویین مسی کاهش میدهد و در نتیجه منبع مایع را افزایش میدهد و ظرفیت خنککننده را بهبود میبخشد.
6. بسته به نیاز می توان از چندین لوله مویین مسی به صورت موازی استفاده کرد. در این مورد، باید از توزیع کننده استفاده شود و تنظیمات دقیق باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که شرایط عملکرد لوله های مویین مسی اساساً یکسان است.
7. لوله های مویین مسی باید تمیز و خشک شوند و سرعت جریان هر لوله مویین مسی قبل از استفاده اندازه گیری شود.
